|
|
![]() |
Uw
bedrijfs-logo of -advertentie op onze site? Neem dan even contact met
ons op: info.swra@gmail.com |
Counter:
|
|
| Welkom | Trainster | Lessen/Training | Accommodatie | Paarden | Stichting | Nieuws | Leuk |
| Agenda | Contact | Resultaten | Nieuwsbrieven | WRAN-wedstrijd | Wat is Western Riding? | Sponsors 2011 | Gastenboek |
| western rijden | |
| Western Riding, wat is het? | |
| Dit onderdeel van onze site is nog onder constructie ! | |
| westernrijden | |
|
Er
zijn veel mensen die zich afvragen wat western riding is. Western
riding, westernriding en western rijden zijn termen die je tegen kan
komen, maar alle drie hetzelfde zijn. Officieel, in correct Engels
(eigenlijk Amerikaans) is het western riding (los van elkaar). Op deze
pagina staat informatie om een eerste indruk op te doen. Ook zullen
kort de verschillende disciplines toegelicht worden.
|
|
| Western riding tegenover
Klassieke dressuur. Tussen de klassieke dressuur en western riding zijn er verschillende overeenkomsten, maar ook heel veel verschillen. Bij de klassieke dressuur wil men graag een opgerichte houding van het paard en vering in de beweging. Het paard moet daarbij het meeste gewicht op de achterhand dragen. Bij de western wil men geen opgerichte houding, maar moet het paard van het hoofd tot aan de staart in een boog-vorm lopen. Hierdoor draagt het paard het gewicht gelijk verdeeld over alle vier de benen. Daarnaast moet het paard op deze manier zijn rugspieren gebruiken om de ruiter te dragen. Een rug in een boogvorm is sterker dan een rug die helemaal recht is. (Dat is ook de reden waarom er veel bruggen zijn gebouwd met een boogvorm. Het draagvermogen is daardoor groter.) Omdat er bij de western geen oprichting gevraagd wordt aan het paard, zijn de gangen vlakker. Dat is wel zo fijn voor het doel waarvoor deze paarden oorspronkelijk gebruikt werden: lange dagen in het zadel voor het werk op de ranch en het drijven van vee op de prairie. Dan wil je echt niet op een paard zitten dat opgericht loopt en veert in de beweging (schwung). De reden dat men bij de klassieke dressuur wel die oprichting (en vering / schwung) wil zien, is omdat de klassieke dressuur oorspronkelijk van de cavalerie afstamt. Een opgericht paard ziet er veel imposanter uit en maakt op de meeste mensen een grote indruk. Nadeel hiervan is dat het paard door de ruiter in zekere mate wordt beperkt. Omdat grote paarden imposanter zijn dan wat kleinere paarden, zie je bij de klassieke dressuur meestal paarden van een groot formaat. Voor de western is een groot paard niet handig. Een wat kleiner type paard kan je makkelijker op en af stappen, een kleiner paard is wendbaarder (erg handig bij werken met koeien), het beenwerk is steviger omdat een westernpaard compacter is. Hierdoor kan een westernpaard ook makkelijker draaibewegingen maken dan een groot paard. Een groot paard is daarvoor te traag, omdat hij een logger / zwaarder lichaam heeft. Daarnaast komen bij een groot paard die dit soort bewegingen maakt, enorm veel krachten te staan op benen (met name op de gewrichten), wat sneller tot blessures leidt. Een ander verschil is dat men bij de klassieke dressuur de teugels en het bit gebruikt voor aanleuning om zo de oprichting te krijgen en om het paard te sturen. Bij de western wordt het paard gestuurd door de zit van de ruiter in het zadel. Een goed getraind westernpaard voelt perfect aan waar de ruiter naar kijkt en waar hij naar toe wil. De teugels worden voor het paard ter bevestiging gebruikt om te sturen. Door de linker- of rechterteugel tegen de hals aan te leggen, weet het paard waar het heen moet. Dit wordt neckreining genoemd. Bij een goed getraind westernpaard wordt geen aanleuning gebruikt. Het bit wordt alleen gebruikt als correctie-middel. Hier onder een filmpje waarbij een westernruiter en een ruiter klassieke dressuur met hun paarden enkele soortgelijke oefeningen laten zien. De overeenkomsten en verschillen zijn goed te zien. Tegen het eind van het filmpje wisselen de ruiters van paard. Dan is voor diegene die er oog voor heeft ook goed te zien hoe de paarden op hun andere ruiter reageren.
Oorspronkelijke titel: "Fest der Pferde 2008: Klassik trifft western Smart Rattle Snake und Lausbub". Tot zover enkele verschillen en overeenkomsten tussen de klassieke dressuur en western riding. In tegenstelling tot de klassieke dressuur, kent western riding verschillende disciplines. Als ruiter kan je dus een keuze maken uit de disciplines die je het leukst vindt en waarin je je verder wil specialiseren. Het startpunt is altijd de basistraining. Een basistraining kan bestaan uit bijvoorbeeld het gymnastiseren van het paard, met daarnaast natural horsemanship of join up - oefeningen. Zonder een goede basistraining is een specialisatie in een bepaalde discipline haast ondenkbaar en kan zelfs de gezondheid van het paard in het geding brengen.
Disciplines
in de westernsport.
Western
Horsemanship
Reining
Western
Pleasure
Western
Riding
Versatile
Horse / Super Horse
Werken
met vee
In Hand
Trail
Showmanship
at Halter
Halter Hunter
Hack en Hunter Under The Saddle
Freestyle
Snelheidsonderdelen: Barrelrace
en Pole Bending
Levels Er zijn
diverse
western-organisaties waarbij je je aan kan sluiten. Onder de Federatie
Nederlandse Westernverenigingen vallen de WRAN (Western Ruiter
Associatie Nederland), de Dutch Paint Horse Club en de D.A.W.R.A.
(Dutch Arabian Western Riding Association). Daarnaast heb je nog de
NQHA (Nederlandse Quarter Horse Associatie), de AAHCH (American
Appaloosa Horse Club Holland), de DTA (Dutch Teampenning Association),
de NRHA (National Reining Horse Association) en de AQHA (American
Quarter Horse Association). De WRAN richt zich niet op één ras. Alle
rassen (en ook kruisingen) kunnen meedoen aan een WRAN-wedstrijd.
Daarnaast biedt de WRAN diverse disciplines binnen de westernsport aan,
waardoor de WRAN de meest veelzijdige westernorganisatie in Nederland
is. Vandaar dat we ons bij deze
uitleg op het level-systeem van de WRAN richten. De WRAN hanteert 5
levels: de L1 t/m de L5. Hierbij is de L5 de laagste klasse en de L1 de
hoogst haalbare klasse in Nederland. Als je een startnummer hebt, kan
je aan wedstrijden meedoen. Elke paard-ruiter-combinatie heeft een
eigen startnummer nodig. Een startnummer is aan te vragen bij Federatie
Nederlandse Westernverenigingen. Bij de meeste disciplines start je per
proef met 70 punten. Voor de uitvoering van elk onderdeel van
je
proef, kan je plus- of min-punten krijgen. Daarnaast kan je penalty's
(strafpunten) krijgen, bijvoorbeeld wanneer je een balk aantikt.
Van elk wedstrijdonderdeel wordt
het aantal geplaatste deelnemers geteld die je achter je hebt gelaten.
Elke geplaatste deelnemer die je achter je laat, levert je één punt op.
Daarnaast krijg je één punt als je zelf geplaatst bent. Afhankelijk van
het aantal punten dat je tijdens je wedstrijden hebt gehaald (dus het
totaal aantal deelnemers dat je achter je hebt gelaten), mag je of moet
je naar het volgende level. Bij 25 punten mag je zelf beslissen of je
wilt promoveren naar een hogere klasse. Bij 75 punten ben je verplicht
om naar een hogere klasse te promoveren. In dat volgende level start je
weer met nul punten. L1- en
L2-ruiters mogen, als ze een onervaren
paard uitbrengen op een wedstrijd, één level lager starten. Verder is
het zo dat L1- en L2-ruiters mogen kiezen uit het dragen van een hoed
of een cap. L3-, L4- en L5-ruiters moeten verplicht een cap dragen. Voor meer informatie over de reglementen, verwijzen we naar het WRAN-regelboek, uitgave 2011(pdf-bestand) |
|
| Welkom | Trainster | Lessen/Training | Accommodatie | Paarden | Stichting | Nieuws | Leuk |
| Agenda | Contact | Resultaten | Nieuwsbrieven | WRAN-wedstrijd | Wat is Western Riding? | Sponsors | Gastenboek |
|
|